Maria Prodi przedstawia swoją książkę tymi słowami: "To nauczyciele mówią o szkole, zazwyczaj, gdy są wśród przyjaciół. A tym, którzy ich słuchają, są inni nauczyciele. Dla ogólnego odbiorcy jest to dość nudny temat, który oscyluje między oczywistością a katastrofą. Oczywistość, ponieważ każdy uważa, że dokładnie wie, co szkoła powinna robić, bez względu na to, czym się zajmuje i jakie ma przygotowanie. Ponieważ każdy chodził do szkoły jako młody, więc przynajmniej nosi tytuł znawcy tematu. Ale jednocześnie katastrofalne, ponieważ każdy jest przekonany, że ponieważ szkoła dostarcza tego intrygującego produktu, jakim są ludzie i ich uczenie się, to nie ma problemu społecznego, którego szkoła nie byłaby bezpośrednią lub pośrednią przyczyną. I nie ma problemu, który szkoła nie musiałaby rozwiązać. Co byłoby także pożądane, ale gdy przychodzi do pytania o sposób, sprawy się komplikują. Ale spróbuję mimo wszystko mówić o szkole, o edukacji, o młodzieży, o rodzinach. Łatwiej mi o tym mówić niż nie mówić, pisać niż nie pisać”
Wprowadza Michele Malfer, radny prowincji z opozycji, prowadzi Tiziano Silviaterra, profesor nadzwyczajny Statystyki Ekonomicznej na Uniwersytecie w Trieście, były radny prowincji ds. Edukacji
Wstęp wolny i bezpłatny
